5:07 AM NA AT SANA MAY MAGTURO SA AKIN MAG-CROCHET

Shet isang buong araw nang manhid yung dulo ng daliri ko. Should I be concerned. Babalik pa ba yung feeling shet. Pero okey lang, now I'm dead on the inside as well as on the outside, partikular sa isang tanginang daliri na to. Speaking of feelings, o kawalan ng feelings, ewan ko di ko alam. Pwede pala yung masaya ka para sa sarili mo pero malungkot ka para sa iba at conversely, masaya ka para sa iba pero malungkot para sa sarili. Masalimuot ang tao at ang damdamin at hinahanap ko mga lumang plates ko nung Arki pa ko kasi may drawing ako ng tinapay na sobrang ganda na gusto kong ipakita sa magulang ko para naman masabi kong hindi sayang yung binayad nila sa kung ilan mang units yon ng arki subjects na kinuha ko mga 6 years ago na. Bakit kami nagdodrowing ng tinapay you may be wondering di ko rin alam ang sagot. Also unang beses ko ulit magbasa ng Filipino novel in English matapos ng matagal na panahon at hindi ko talaga bet mga non local language na librong set sa Pinas. Di kaya ng imagination ko yung lahat nage-English sa dialogue jusko sobrang out of touch sa realidad. Pati sensibilities ng characters sobrang Western. Sana hindi na ginawang distinctly sa Pilipinas yung setting para hindi sobrang nakaka-cringe mga kaganapan. Anw that's just my opinion at marami akong biases as a person so ayon. Balang araw titira ako sa tuktok ng bundok at magbabasa ng sobrang daming libro na halatang sinulat ng mga middle class pa-intelektwals at gagawa ng mental list ng lahat ng mga dahilan kung bakit ayaw ko sarili ko and all will be fine because my so-so books and crocheted table decorations will keep me warm. Oo, sa fantasy na 'to nagsimula akong mag-aral magcrochet