Minsan gusto kong maging lalaki

para lang makasuot ng sleeveless na damit nang hindi kinakailangang magshave. Papahabain ko yung buhok sa pinakamahabang pwede silang tumubo. Susuklayin ko, ibbraid ko, ishshampoo at conditioner ko, ipaparebond ko, papakulayan ko ng iba't ibang kulay. Dahil lang pwede.

Tula to. I don't expect you to understand my art. omg

Ilang oras na lang at magugunaw na ang mundo. Isa itong bukas na liham para sa lahat ng mahal ko sa buhay.

Yan lang kasi laman ng itunes ko

Alam kong iilang araw pa lang ang christmas break, pero kung namimiss mo na ko, ipikit mo lang ang mga mata mo, i-play ang mga kantang to, at magkunwaring magkatabi tayong pinapakinggan. Gusto mo holding hands pa para sweet. O magkaharap na nagyayakapan para awkward. 

Habang nagsasaing

Kahapon, kumain ako sa Pancake House kung saan binati ako ng isang waiter ng "Welcome Home" at rineplyan ko ng "oo nga e." Salmon with brown rice tabbouleh ang inorder ko dahil magandang pakinggan at usong uso ngayon ang pagiging health conscious. Sobrang panget ng lasa ng kinain ko pero gusto ko paring isigaw ang "Alam niyo ba kung ano ang brown rice tabbouleh? Ha? HA? Ako rin hindi pero masasabi kong mas okey akong tao kaysa sa inyo dahil yan ang nasa loob ng bibig ko ngayon."

Binayaran ko na yung bill at paalis na sana nang narinig ko ang pinaka maarteng Oh My God na narinig ko sa buong buhay ko. Nabagsak kasi ata niya ang bago niyang iPhone. Lumingon ako at ikinalungkot na makita ang kulay maroon na lanyard na nakasabit sa leeg niya. Dumating yung parang matigas na booklet na nilalaman yung sukli kong alam kong barya barya lang at hindi ko na sana kukunin. Binuklat ko to, binalang yung barya na saktong 8 pesos at binulsa. Sakto pang jeep.  

Warning: this post may contain the word "vagina"

Tumatakbo ako kanina tapos sobrang nasa kakaibang posisyon na yung napkin ko. Sinubukan kong ayusin at magkunwaring nakakaramdam ng pains sa likod ng hita ko kaya nandun banda yung kamay ko. Sobrang awkward pero mission accomplished naman.

Pumunta ako ng grocery pagkatapos nun at nalaman kong meron palang iba't ibang flavors ang mga napkin. Flavors- naimagine ko tuloy na may mga taong bumibili talaga ng mga napkin na yon para dilaan at lasapin yung "flavor." Pero scent lang naman yon at inamoy ko yung green tea at lavender. Muka akong baliw na tumatawa habang may hawak na mga napkin sobrang lapit sa muka ko kasi amoy green tea at lavender nga. Sa mga lalaking hindi nakakaintindi, gusto kasi talaga ng lahat ng babae na mag amoy halaman yung crotch area namin. Obviously. Sobrang normal kasi na may mga lalapit samin para lang amuyin yung parte ng katawan na yon.

Pumila na ko sa cashier at may babaeng bumibili ng sobrang daming bote ng tubig. Nasa 10 pcs or less line ako kaya sobrang hindi makatarungan nung buong pangyayaring yon. Parang gustong lumabas nung inner tibak ko at iprotesta ang kawalan ng kaayusan at disiplina sa lipunan. Nakatayo ako, may bitbit na pack ng napkin sa isang kamay, at mga tsokolate sa kabila, na halatang asar na asar sa nilalang na walang reading comprehension na nasa harap ko- nagmuka tuloy akong stereotypical na babae.

Vagina.

Ayoko na tuloy magshift sa CAL

Nung nag CR ako sa CAL kanina, may naabutan akong babae na nakatayo nang sobrang lapit sa harap nung salamin. (Sa mga hindi nakakaalam, meron lang tig isang salamin na full length ang bawat cr sa cal.) Hindi man lang siya nananalamin. Nakatayo lang siya at nagtetext at paminsan minsan ay ngingiti at pagmamasdan ang sariling repleksyon. Nandun ako, sinusubukang tignan kung ano na ang estado ng pagkababae ko, at may taong mukang tangang inaangkin yung buong salamin na hindi naman talaga niya ginagamit.

Ilalabas ko na sana telepono ko at gagayahin siya para lang baka sakaling marealize niya kung gaano ka nakakairita yung ginagawa niya. O diba, ang daming level ng pagsasalamin. Ang deep.

L'uomo universale

Isa sa mga paborito kong naging discussion sa buong buhay-estudyante ko ay ang konsepto ng pagiging buo/kumpleto/mas okey na tao. Naka-ukit na sa utak ng nakararami ang "tamang" paraan ng pagiging babae, kaibigan, higit-sa-kaibigan, anak, o kung ano pa man,  ngunit wala naman talagang absolute na pinaghuhugutan- mga gawa-gawang katotohanan lamang.

Ang tagal kong nakatitig lang sa tubig sa shower kanina. Pero sa wakas, nagawa ko ring humakbang patungo sa kaparinggot na espasyo na labis kong kinatatakutan. Sa sandaling yon, na hindi pa tatagal ng isang segundo, ramdam na ramdam ko ang bawat pagkukulang at kadakilaan sa pagkatao ko. At masasabi kong ayos lang ang lahat.

Naligo lang, ang drama na kagad.

Pano kung ayaw magflush

Nakakainis yung pag naschedule mo na yung umaga mo para saktong 8:30 ka makadating sa UP pero masisira lahat yon kasi bigla kang matatae. Life is full of unexpected surprises nga naman.

Grabe, unexpected na nga, surprise pa. Talagang sobrang nakakagulat.

Puno nalang yinakap ko

Tumakbo ako kanina ng tatlong acad oval. Alam kong hindi yun deserving ng pagmamayabang pero kumpara sa previous record ko na 0.731821076 rounds, masaya na ko. Gusto kong ilagay in writing kasi baka hindi ko na maigalaw katawan ko paggising ko bukas ng umaga. Tapos nagkunwari nalang ako ko na pagnakumpleto ko yun nang hindi tumitigil bago maubusan ng Katipunan jeep, makikipag break si ano sa girlie niya at tumatakbo talaga ako papunta sa mahigpit na kapit ng kanyang mga bisig. Fahahahafuhuhuhuck :| Pagkalipas siguro ng mga benteng taon at naabot ko na ang level ni super idol buddy, babalik ako sa post na to at sasabihin sa sarili ko na "Naaaalala mo pa ba yung mga panahon na sobrang arte mo at halos sumpain mo na nanay at tatay mo, hindi ka pa nga nakakalagpas ng AS? Onga e, ako rin hindi."

Bwiset

Hindi ako OC at hindi rin ako maalaga sa gamit, pero ang pinaka ayaw ko talaga sa lahat ay yung ginagalaw ang gamit ko. Kahit na wala man tong halaga at hindi ko naman talaga pinapansin, lumipat lang sa kabilang dulo ng lamesa at magwawala na ko. E pano pa kaya kung bigla nalang may nagdisappear na bagay na importante sakin. Yung tipong bagay na hindi na mapapalitan kahit na magkano pang pera ang ibuhos mo sa harap ko.

Kung pwede mang literal na kumulo ang dugo, baka nangyari yon sakin kahapon. Gusto kong manapak, manakal, pumatay... ng ilaw. Para walang makakakita ng mga luha ko... Ok, OA na. Hindi naman ako magtatago ng lantang nalalagas na bulaklak kasi wala lang. Nakakainis. Iiwan ko kwarto ko ng limang araw at pagbalik ko, ang daming gamit na nagiiba yung pwesto o tuluyang nawawala. Ang masaklap pa don, wala ni isang tao ang makakapagsabi na may ginalaw sila. Bale, naglakad yung mga inanimate na bagay na yon mag-isa o kaya mga multo ang may pakana.