Siyam na buwang pagluluksa

Sabi sakin ng PT ko, kausapin ko raw yung tuhod ko. Baka sakaling gumana. Kung kaya't nagsulat ako ng maikling tula para rito.

Puta
umayos ka nga
pls lang
a ayaw mo?
ok thanks

Hindi ko alam kung gaano katagal pa bago ako mag-rampage at simulang kainin nang buhay lahat ng makita ko habang isa-isang inuukit sa noo nila ang "Kung hindi ako makakalaro, walang makakalaro." Yan na siguro ang primaryong rason kung bakit pumupunta pa rin akong therapy- para hindi makapatay ng ibang tao. Saka para na rin makita ko si ano. As in literal na 'makita' lang dahil conversing is so overrated. And so paking difficult wats wrong wid me

#belatedhappymonthsary

On beauty and grandmothers

Sinabihan ako ng lola ko na buti raw at mahaba na buhok ko. Ngayon, lagi na raw akong maganda. Tuwang tuwa siyang hinahawakan ang buhok ko at pinagpipilitan ang pagiging maganda kong akala niya ata'y kailangan kong marinig nang paulit-ulit. Na para bang ang bumubuo sa'kin ay kagandahan. At kagandahan lamang.

Sa tingin ng iba na sapat na ang pagsabi sa isang babae na maganda siya o sexy o blooming. Masarap nga namang marinig pero hindi kasing sarap pakinggan tuwing masasabihang nakakatawa o matalino o hindi pussy. Mga katangiang mananatili kahit pa wala na ang make-up at, para sa lola ko, buhok.

Stress. Sarap magpagupit para lang mang-asar ng mag-ootsenta anyos na byuda. Dahil ganun akong klaseng tao.