Have a happy period!

Bakit ba kailangan pang paaabutin lagi sa sukdulan bago magkaron ng pagbabago. Kung mali, ede mali. Huwag nang hintayin pang sabihin sayo ng milyon milyong mga tao. #hashtagtungkolsapork #andotherthings #ittweetkosanato #kasomasyadongmahaba

Joey Ayala appreciation post

Hanggang ngayon nagsisisi pa rin ako na hindi ako pumunta nung tumugtog si Joey Ayala at Cynthia Alexander sa UP dati. Malay ko bang aalis na pala ng bansa si Cynthia Alexander. Saka nakakatuwa yung Papel kasi tunog Rico Blanco. Suportahan ang musikang pinoy or whatever. 

Kasabay ng sunod sunod na pagpost dito ay ang muling pagbuhay ng soundcloud ko. https://soundcloud.com/paulinefernandez/youth-daughter Feel na feel ko lang talaga sarili ko e, bakit ba. Dahil sino pa ba magffeel sa'kin kundi ang sarili ko.

Panalo na naman Gilas kanina. So ayun, feel ko rin sila. Pagnakakakita kasi ako ng winner, naaalala ko agad sarili ko. Fake it til you make it nga naman. Ewan ko kbye. Basta pakinggan mo yun.

Natutunan ko sa CE10 na hindi natin maiiwasan ang pagdating ng mga sakuna. Ngunit kontrolado natin kung gaano kabigat ang magiging epekto at ang kahandaan nating harapin ang mga to. Yumanig man ang lupa, hindi guguho ang isang estruktura kung matibay ang pagkakagawa nito. At kung sakaling kumalas man, ligtas tayong makakalabas kung alam natin ang tamang daan (o ang tamang lamesang pagtataguan.)

Ewan ko kung ano ang point ng lahat ng yan, pero basta masasabi kong kanina pa natapos ang pagiging tungkol sa natural disasters ng post na to.  

Namimili ako ng mga school supplies na dinonate ko sa isang public school. Compute ako nang compute habang namimili dahil lagpas lang ng konti sa 600 pesos ang puwede kong gastusin kung ayaw kong maglakad pauwi. Wala akong binili ni isang Monggol o Faber Castel o Cattleya. Aanhin naman kasi ng public school student ang mga mamahaling lapis- ito ang iniisip ko habang hinahanap ang pinakamurang brand ng bawat klase ng school supply. Kaunti lang kasi talaga ang dala kong pera. Damang dama ang pagiging mabuti kong tao, napatigil ako dahil sa nakitang presyo sa resibo. Napansin ko na mas mahal pa pala yung suot kong blouse kaysa sa mga pinamili ko. Manipis na puting sando lang naman yun na madaling mabibili kahit saan at kahit gaano pa ka overpriced, binili ko siya sa pagdadahilan na "kailangan ko to." Parang bigla akong nabigatan sa mga bitbit kong bag ng National Bookstore nang napagtanto kong hindi ko pala ata talaga alam kung ano ang ibig sabihin ng salitang 'kailangan.'

Lagi kong sinasabi sa sarili ko na 'bawal pussy.' Pero sa mga ganyang pagkakataon, sa tingin ko pwede na.

Nakapila ako sa cashier ng grocery nang may nakita akong maliit na stall ng Tender Juicy na nagbebenta ng luto nang hotdog for 15 pesos a piece habang sa di kalayuan ay nakastock ang mga raw at nakaplastic pang hotdog na wala pang kalahati nung 15 pesos na yun bawat piraso. Diretsahan na nga nilang pinapamuka sakin kung gaano ako kalugi pero pakiramdam ko lang talaga nung mga panahon na yon na kailangan ko na ng hotdog. As in now na.

Silip ako nang silip sa mga nagbabayad sa harap ko, bitbit ang sampung pack ng toothpick at mukang agit na agit magtanggal ng sobrang daming tinga. Napansin ko tuloy yung mga hawak ng lalaki na halos kasing edad ko lang na nasa harap ko: energy drink sa isang kamay, at isang kahon ng comdom at tube ng lubricant sa kabila. Sa malayo ay may kinakausap siyang babae ng sinabihan niya ng "It's your call." Nagbayad siya at paulit ulit at napaka sincere na nagpasalamat sa cashier. Binayaran ko na rin yung mga toothpick ko pero hindi nagpasalamat. Hindi na rin ako bumili ng hotdog.

Di uso magpost e. Busy busyhan