Eksaktong isang taon at dalawang araw na mula noong sukuan mo ako. Akala ko pa naman okey tayo. Akala ko ayos ang lahat. Nang bigla na lang nagdesisyon kang ayaw mo na pala. Na hindi mo na ako gustong kasama. Ang sakit. Sobrang sakit. At sa harap pa talaga nilang lahat. Walang hiya ka. Pero nakabangon din ako. Kahit pa gaano ko pinaniwalaang hindi ko na kaya pang tumayo, kailangan e. Dahil hindi ako pussy.
(o isang mensahe para sa ACL ko.)
Hindi ko maintindihan kung bakit ko gustong ipagdiriwang ang pagkapilay ko. Para sigurong kung paano natin ginugunita ang yumaong mahal sa buhay. Death anniversary kumbaga. Pero ang pinagkaiba'y bumangon ako mula sa pagkamatay. Bebe jesus lang ang peg.
No comments:
Post a Comment