Nagpa photocopy ako kahapon kay Ate Jophel/Jofel/Dyofell sa FC. Naalala ko tuloy yung photocopier nung high school na tinatawag ng lahat na Ate Roxy (kabaliktaran ng Xerox.) Angel ang tunay niyang pangalan pero walang may paki alam. "Cleto, Panpil 101," at hinugot niya ang dalawang makapal na libro mula sa lalo pang mas makapal na stack ng mga readings. Paano kung binabasa pala niya lahat ng dumadaan sa kanyang papel. Di lang natin alam, siya na pala ang pinakamahusay sa larangan ng Anglo-Saxon post structuralist speculative poetry. Habang naghihintay, may napansin akong kalahating-tapos na cross stitch ng imahen ng isang pumpon ng bulaklak. Sa pagitan siguro ng pagbanggit sa kanya ng mga estudyante ng mga apelyido ng mga propesor at kung anu-anong mga subject at numero, pinagkakaabalahan niya ang paglusot ng tamang kulay ng sinulid sa tamang mga butas sa kapirasong tela. Dati, siya lang si Ateng nagphophotocopy. Ngayon, siya na si Ateng nagphophotocopy na mahilig mag cross stitch. Iyan lang ang alam ko tungkol sa babaeng tatlong taon na akong pinagsisilbihan ngunit hindi ko man lang alam kung paano ang baybay ng pangalan. At base sa isang malaking supot na siksik sa iba't ibang kulay ng sinulid, hanggang alas singko lang siya bukas, ngunit marami-rami pa siyang iccross stitch, at marami-rami pang iphophotocopy.
No comments:
Post a Comment