(Hindi ko na ipapaliwanag yung context basta tuhod-therapy related) Matapos ng ilang linggong pagpupumilit na may kasamang kaunting luha at mura, may nagpayo sa'kin na huwag na tignan yung marka na dapat abutin; itulak ko lang hangga't sa kaya pang tiisin yung sakit. (As in may literal na marka at pagtulak at sakit) At gumana naman. Which brings me to the point, Happy Monthsary! Pero paano kaya kung tigilan ko na yung pagbilang at pagbati buwan buwan, baka sakaling bumilis yung pakiramdam ng paghihintay. Kaso baka di na ko makakuha ng pagkakataon ulit na magselebra ng kahit anong klaseng monthsary. Seryoso, may sumpa na sumusunod sakin. O kaya dapat mag research muna ako nang konti sa estado ng availability ng mga tao bago maginvest ng feelings. Di ko na mabilang kung pang-ilan na to, ang OA na kasi. O kaya discard na lang lahat ng feelings in general. Kasi di naman talaga kailangan yan basta't meron pang youtube at mcdonalds delivery na magpapanatili ng katinuan ko. Tapos may lima akong papel na hindi pa nasisimulan at sabi ko sa sarili ko, bat di kaya ako manuod ng mga paborito kong Avatar episodes, tapos mag 2048 at matalo nang paulit-ulit, tapos kantahan ang sarili at ipaskil sa soundcloud kahit na takot akong mahusga, tapos mag-inarte tungkol sa tuhod kong eksaktong apat na buwan nang ni minsan ay hindi ko natanggal sa isip ko, tapos ilathala lahat yan kahit na wala naman talagang may pake pero cathartic e so wtvr, tapos 'yan, 'yan itsura ng araw (at ng buhay) ko.
https://soundcloud.com/paulinefernandez/peter-gabriel-book-of-love
No comments:
Post a Comment