Ang pinagkaiba raw ng mga tao mula sa ibang hayop ay ang kapabilidad nating mag-isip at mangatuwiran. Pero bakit tuwing nadadala sa kasukdulan ng, sa tingin ko, mga pinakaimportanteng pwedeng maranasan ng isang tao, napapatigil na lang at napapatahimik. Minsan walang ibang magawa kundi umiyak dahil sa labis na lungkot, tumawa dahil sa labis na saya, sumigaw dahil sa labis sa galit, bumigay sa labis na pagnanasa. At anong klaseng display ng rationale at eloquence yon? Baka ang katangian na pinakanagpapakita ng pagiging tao ay hindi ang kakayahan nating mag-isip, kundi ang kakayahang makaramdam.
Hindi, joke lang, feelings are for chumps. Tsaka sa tingin ko nakaka-feel din naman ang mga hayop. Pero, meh.
No comments:
Post a Comment